Cobra
18 juni 2012
Ik heb een yoga-dvd gekregen. Van Wendy. Ik denk dat u Wendy niet kent. Het bijzondere is: ik ken haar ook niet. Maar toch kreeg ik de dvd. De kracht van Twitter.

Die dvd heeft hier een paar dagen op tafel gelegen, want het is leuk om te roepen dat je dat plankerige lijf eens ongenadig wilt gaan aanpakken, maar het dan ook doen is uiteraard van een totaal andere orde.

"Kom," dacht ik vandaag toen ik ging lunchen. "Laat ik de dvd eens aanzetten. Gewoon alleen aanzetten. Dan kan ik met een kop koffie ongevaarlijk kijken hoe het gebracht wordt."
En voor ik het wist deed ik dus de Duif. En de Cobra. En de omlaag kijkende Hond. Het zag er volgens mij heel anders uit dan bij de mevrouw op tv. De geluiden die ik erbij maakte waren vooral ook heel anders. Maar dat is waarom zij de instructies geeft, en ik die opvolg, troost ik mijzelf.

Over een paar maanden ben ik zo flexibel als elastiek, verwacht ik nu blij. Tof.
Eerst even zien dat ik morgen mijn bed uit kom.
Als je het maar leuk vindt, dan zal je het vast wel onder de knie krijgen.
@ Cinner: ik kan al een mm verder inmiddels dan toen ik het blog typte. Dat noem ik leuk. ;)
Duiven, cobra's en honden doen moet je aan duiven cobra's en honden overlaten. Die zijn dat gewend en krijgen er dus geen spierpijn van.
Juist Frans!!
Lieve Emma, ik hoop dat de cobra je niet definitief te pakken heeft gekregen...?
@ Albert: sterker nog, ik ben op yoga-les gegaan. ;)