Titel
12 juni 2012
Ik las een Frans boek en kwam gisteren deze zin tegen: "Pour moi les auteurs sont des gens pas pareils que nous... intouchables, tu vois..." Uitgesproken door de mannelijke hoofdpersoon tegen zijn minnares en grote liefde, schrijfster en historica. (Joh.) Zout op mijn huid.

Ik moest erom grinniken omdat ik ook net de film Intouchables gezien heb, en realiseerde me pas later de bijzondere onderstroom in die zin. Auteurs. Intouchables. "Aangeraakt". Het contrast. De overeenkomst. Waar zit ik?

Hoe (in-)touchable ben ik zelf?
Ik weet het niet altijd.

Ik krijg nog zeer regelmatig de vraag: "Hoe autobiografisch is je boek?" Waarmee men eigenlijk gretig bedoelt: vertel, is dit jouw seksleven? Zijn dit jouw 'onontkoombare keuzes'?
Ik antwoord altijd braaf: "Ik ben niet Ezra."

Maar er is weinig ontkoombaars aan de titel. Aangeraakt. Die titel is het hoofdthema van mijn leven. Met punt, uitroepteken, vraagteken of aanhalingstekens. Daar golft dan weer de dynamiek.
Potverdorie, dat herinnert me. Ik heb het boek uitgeleend en nooit meer teruggekregen.
@ Mack: wel snotverdorie.