Cellen
29 april 2012
"Heb je hier weleens over nagedacht?" zei hij-die-de-dingen-graag-duidelijk-stelt. "Dat ik al twee keer dood ben geweest?"
We begrepen elkaar direct.
"Ik al zes keer," zuchtte ik. Reden tot hilariteit, want denkt u niet dat mijn gezin voorzichtig met me omspringt.

"Toch snap ik het niet," zei ik, kijkend naar mijn handen. "Als je cellen zich elke zeven jaar vernieuwen, hoe kan het dan dat pigmentvlekken zichtbaar blijven? Sporen van eczeem in je jeugd?"
"En waarom blijf je de dingen onthouden die je weet?" peinsde hij.

Zomaar een zondagochtend. In andere gezinnen doet men luchtige dingen. Wij maken er hier een sport van elkaar denkkramp te bezorgen.
Wat ook interessant is in dit verband, is dat het fysieke leven weliswaar tijdelijk is, maar genetische informatie vele miljoenen jaren oud is.
En wat interessant is, je hele lichaam bestaat uit dode moleculen. Er zit geen levende bij!
@ Laurent: ja, gaaf.

@ Mack: Lijk. Wij.
@Mack: we zijn gewoon een chemisch ongeluk